دیدم جهان برهوتی بود
آه ای پدر مگر،
گندم چقدر شیرین بود؟
و سیبِ سرخ ِ وسوسه حوا را،
در دامن فریب چرا افکند؟
نفرین به دیو وسوسه
نفرین به هوشیاری
من،
در آسمان، عقوبت شیطان
و در زمین،
عِقابِ آدم و حوا را،
دیدم
دیدم مرا
-این غرق در ملال-
دیو محیطِ من، این دیو اضطراب
می کاهد از درون، چو چنارانِ دیر سال
...